Hoe kan het dat bij vermoedens van kindermishandeling volwassenen aan het woord komen, terwijl het verhaal van het kind zelf vaak pas later wordt gehoord?

Het Kinderrechtencollectief vroeg Sazza een opvallende interventie te ontwikkelen om dit vraagstuk onder de aandacht van de politiek te brengen.

Sazza ontwierp drie kleurrijke sokkels met vervreemdende objecten die nieuwsgierig maken en uitnodigen om dichterbij te komen. Via koptelefoons konden voorbijgangers luisteren naar drie verhalen over kinderen.

Maar er zat een confronterende wending in. Wie luisterde, hoorde niet het kind zelf, maar de mensen om het kind heen: een ouder, een docent en een hulpverlener. Iedereen kwam aan het woord, behalve degene om wie het werkelijk ging.

Tweede Kamerleden, Lisa Westerveld, Sarah Dobbe en Marijke Synhaeve namen plaats achter de sokkels en luisterden naar de verhalen.

Een kind dat niet wordt gehoord, kan niet worden beschermd.

Met deze interventie maakte het Kinderrechtencollectief zichtbaar én hoorbaar wat er ontbreekt wanneer kinderen zelf geen stem krijgen. De organisatie pleit ervoor het recht van kinderen om hun verhaal te vertellen en daadwerkelijk gehoord te worden wettelijk te verankeren.

Want als het om kinderen gaat, moeten we beginnen bij het kind.